My name is Hope

I’m still a child,
but often I don’t feel like a child anymore.

My parents gave me the name Hope.
They were hoping I would get a better future.

I was born in a country at war.
A war I can’t understand.

How can people destroy each other?
How can they destroy everything?

I wish I were a child
that was born in a peaceful country.
In a country without war.
In a country where people respect each other.
In a country where they respect Nature.

Where it is safe for children to go to school.
Where they can learn things about life.
About how beautiful life can be.
About how they never have to make war.
About how they can avoid violence.

I wish I had been born in a peaceful country.
Where I could learn a profession.
A profession to help other people.
A profession to earn an acceptable income.
For myself and for my family, that I want to have later.
So as to be happy and stay happy.

I wish I had been born in a peaceful country.
A country where it is safe
to have a walk in the street or in Nature.

I am thinking about the many children
that, like me, have a hard and tough life.

Who is responsible for it all?
Where do they get the right to do what they do?
To cause such hatred and destruction?

Is it because of politics, economics or religion?
I do not want their politics, as I want peace.
And justice and equality for everybody.

I do not want their economics, as I don’t want
to cheat on people to become rich.
Besides, I don’t want to become rich.
I only want to have a decent life.

I don’t want their religion either, because my God
is a god of peace and he doesn’t want violence.

I’m a child with a heart.
A heart that feels what others feel and I suffer.
I hope that those ruining our lives,
will soon see they don’t have the right to do so.

I hope they will soon see they are fighting
for the wrong principles and ideas.
Making it impossible for children like me
to have a chance to lead a decent life.

Sometimes, I’m thinking about leaving here
when I am older and to flee to another country.
But, actually, I don’t want to do that.

I want to stay here and work together with other people
to build a society of peace and honesty.

My name is Hope and I hope for the best.
The best for everybody!

 

 

DANELLANDIA

Danellandia werd opgericht op 28 maart 2004 na een ernstig incident dat ons leven drastisch heeft veranderd.

Danellandia is gebaseerd op discussies over deze wereld en zijn talrijke problemen met mensen van verschillende achtergronden, landen, religies en leeftijden.

Danellandia selecteerde en definieerde 25 menselijke waarden als de basis voor zijn campagne om van deze wereld een betere en eerlijkere thuis te maken. Dit in tal van menselijke domeinen: politiek, economie, de media, persoonlijke relaties, onderwijs, natuurzorg…

OOK JIJ KAN HELPEN

Je kan deze menselijke waarden promoten door de artikels op onze site te delen met anderen.

Je kan ook Danellandiaan worden of vriend van de Vrede door menselijke waarden te promoten.

Deze wereld heeft mensen en leiders nodig die menselijkheid op de eerste plaats zetten en niet het geld of de macht. Mensen en leiders die anderen verenigen in plaats van spanningen, verdeeldheid en conflicten te veroorzaken.

Sterke menselijke waarden zijn een paspoort naar een duurzame toekomst.

De wereld van de Vrede kan werkelijkheid worden!

NEWSLETTER

Teken in op onze Newsletter, zodat je op de hoogte blijft van de laatste ontwikkelingen in Danellandia.

Hartelijk dank voor om het even welke bijdrage die je levert om deze gekke wereld beter te maken.

NEWSLETTER

PRIVACY: je gegevens blijven in Danellandia

CONTACTEER ONS

PRIVACY: je gegevens blijven in Danellandia

© Danellandia 2020

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!